Storythai

เมื่อกี๊กำลังจะอัพไดอย่างมีความสุข

แต่..ก็ดันมีน้องสุดจะ(love)เลย  มาวิ่งชนแขน

ทำให้กดไปถูก Delete โดยไม่รู้ตัว ลบไดเรื่องเก่าทิ้งเลยอ่ะ

T_T ตอนนี้กำลังเสียใจมากมายเลย เพราะเรื่องนั้น  พี่เชนก็มาเม้นให้ด้วย T_T

เสียดายมากมาย ลบไปได้ไง T_T

*****************************************************************

เฮ้อ..ช่างมันเถอะ  ไหนๆเราก็ทำอะไรมันไม่ได้แล้ว T_T

ขอเล่าเรื่องเก่าหน่อยนะ

ที่ว่าเก่านี่คือไม่ได้เก่ามาก  เพิ่งผ่านมาเดือนมีนานี่เอง

คือว่า..มีโอกาสได้ไปเที่ยวเกาหลี กับพ่อ แม่ และก็น้อง

ก็คือจะไปเป็นครอบครัว โดยวันอาทิตย์ที่ 9 มีนาคม 2551

จะบินจากสนามบินสุวรรณภูมิ กรุงเทพ ถึง สนามบินอินชอน ที่เมืองอินชอน  ประเทศเกาหลี

ใช้เวลาทั้งหมด ประมาณ..5.10 ชั่วโมง (นานเหมือนกันนะ แล้วเดินทางตอนกลางคืนด้วย ประมาณ23.30 น.)

ซึ่งบนเครื่องบินก็จะมีอาหารว่างให้รับประทาน  แต่เนื่องจากอาหารว่างเป็นข้าวผัดอะไรสักอย่าง

แต่จำไม่ได้ กับน้ำชา/กาแฟ ทั้งหลาย ตอนแรกก็ว่าจะไม่กินเพราะไม่หิว

แต่พ่อบอกว่าต้องกิน เพราะไปถึงเกาหลีแล้วก็เที่ยวเลย ยังไม่ไดนอน ก็เลยจำใจ..

เวลาประมาณ 5.20 น. หลังจากนอนพักผ่อนแล้ว  ตื่นขึ้นมาก็ห็นสิ่งนึง

ที่สวยมากๆอยู่ที่ขอบท้องฟ้า สีทอง เป็นเส้นเล็กๆ ตอนแรกเหมือนเป็นเส้นขอบที่ท้องฟ้า

แต่หลังๆก็เริ่มกลายเป็นดอกไม้บาน..เรื่อยๆ..

..........สวยมาก........

ชอบมากๆ เลยถ่ายรูปมา แต่เนื่องจากนั่งบริเวณปีกเครื่องบิน ก็จะติดปีกเครื่องบินมานิดหน่อย

แต่ก็ไม่ทำให้ความสวยของภาพดูลดลง

เอาล่ะ..ถึงแล้ว แต่...

เริ่มมีอากานมึนหัว  ปวดท้อง ท้องไส้มันปั่นป่วนไปหมด

โอ๊ย..ไม่ไหวแล้ว

แทบจะยืนไม่ไหว..อยากจะเดินออกไปเป็นคนแรกเลย

แต่แล้วเมื่อได้ออกมา พ่อก็รู้ใจมากๆ เตรียมถุงไว้ 555+

ออกมายังก้าวออกมาจากตัวเครื่องบินได้ไม่ถึ. 1 ก้าวเลย ก็ .........

(ไม่บอกดีกว่า แบบว่า ของที่กินเข้าไปเมื่อคืนออกมาหมดเลยอ่ะ 55+)

แล้วได้ยินพี่แอร์ คนสวยบอกว่า "ไหวมั๊ยคะน้อง"

ไอ้เราก็ตั้งหน้าตั้งตา (......) อย่างเดียวเลย 555+

----------------------------------------------------

เวลา 07.00 น. ของวันที่ 10 มีนาคม เดินทางจนถึงสนามบินอินชอน อย่างปลอดภัย แบบมึนๆ 55+

ถึงปุ๊ป พอผ่านขั้นตอนของการตรวจคนเข้าเมืองปั๊ป ก็ได้เวลาไปเที่ยวกันแล้ว

ที่แรก...อุทยานแห่งชาติ โอเดซาน 

ซึ่งประกอบด้วยแนวเขาโอเดซาน

ที่มีความสูง 1,563 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล  (สูงมากกกกก..O0O)

ตอนบ่ายก็ต่อด้วยเที่ยววัดแบบ เกาหลีๆหน่อย ชื่อว่า

วัดวอลจองซา อยู่ท่ามกลางหุบเขาในป่าใหญ่ของอุทยานแห่งชาติ โอเดซาน

มีเจย์ดีเก้าชั้นแปดเหลี่ยมซ

เข้าไปไหว้พระ  นั่งสมาธิ  สงบจิตสงบใจซะหน่อย 55+

สถานที่ต่อไป...

เดินทางสู่ เมืองเพียนซัง สถานที่ตั้งของ ยงเพียน ดรากอน วัลเล่ย์

แหล่งสกี นานชาติที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของเกาหลี

และยังเป็นสถานที่หนึ่ง  ที่ใช้ถ่ายทำละคร "เพลงรัก ในสายลมหนาว"

ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วเอเชีย

(ถ่ายเองทุกรูปเลยนะเนี่ย..)

จากนั้น เวลา 18.00 น. รับประทานอาหารค่ำ

ณ ภัตตาคารอาหารพื้นเมือง "Shabu Shabu" (อย่างเอร็ดอร่อย 55+)

หลังจากนั้น..ก็ถึงเวลาที่รอคอยแล้ววววว...

เย้!!........ เล่นสกี..................

  (<<<--------------ลานสกีตอนกลางคืน หนาวจัด

อุณหภูมิ -3ถึง-4 องศาเซลเซียส แต่ก็ยังเล่นกันอยู่ได้ 55+ ก็มันสนุกนี่นา..อิอิ..)

เล่นเสร็จก็ลืมความเย็นของอุณหภูมิ -4 องศา เซสเซียส ไปเลย (รู้สึกว่าร้อนมากๆ แต่กสนุกดี  อิอิ..)

ตอนนี้..."อยากเล่นอีกง่า.....T_T"

----------------------------------------------------------------------------------

เช้าวันอังคาร ที่ 11 มีนาคม (จะไม่พูดพรำทำพลงมากและ เที่ยวต่อเลย แหะๆ)

08.00 น. นั่ง กอนโดล่า-กระเช้าไฟฟ้า  ขึ้นสู่ ยอดเขาพัลวัง

เพื่อไปนั่งจิบน้ำชาบนยอดเขา (และถ่ายรูป อิอิ...)

นี่ก็เป็นบรรยากาศโดยรวมของบนยอดเขา หลังจากจิบน้ำชาเสร็จก็ถ่ายรูปกันเลย..

นี่ พ่อ-แม่น้ำค้างเอง อิอิ.. ไปทำฉากเลิฟซีนกันบนยอดเขาเลย 55+

ถึงเวลาได้ไปกินสตรอเบอร์รี่สดๆจากไร่กันแล้ว

โดยทุกคนจะได้เก็บสตรอเบอร์รี่จากต้นสดๆมาหม่ำเข้าปากกันได้ คนละไม่เกิน 5 ลูก

มาเกาหลีทั้งที ต้องสวมชุดเกาหลีกันหน่อย..

แล้วต่อด้วย  ทำ "กิมจิ" ซึ่งเป็นอาหารประจำชาติของเกาหลีเลย

(ข้างล่างอ่ะ แม่กับน้องน้ำค้างเอง อิอิ..)

ได้เวลากลับที่พัก  ทานอาหารแล้ว.. พักผ่อนก่อนนะ^^

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

07.00 น. วันพุธ ที่ 12 มีนาคม

รับประทานอาหารเช้า (แบบอเมริกัน บุฟเฟ่ต์ อันนี้ถูกใจเพื่อนร่วมทัวร์หลายๆคน

ต่างก็ชอบแบบบุฟเฟ่ต์  55)  แต่สำหรับน้ำค้าง หึยย์ อิ่มจะตาย -*-

08.30 น. เที่ยว ศุนย์โสมเกาหลี อันนี้เค้าห้ามถ่ายรูปอ่ะ  (อดเลย..)

จากนั้น  เที่ยวชม "พระราชวัง เคียงบ๊อค (Kyongbokkung Palace)"

อ่ะ..ถ่ายรูปรวมหน่อย (เพื่อนร่วมทัวร์ ยินดีที่ได้รู้จัก NICE 2 MEET U ^^ I miss U)

12.30 น. ทานอาหารกลางวัน

หลังจากนั้นเที่ยวตลาด (เย้ๆ..) ตลาดทงแดมุน

ซื้อของจุกจิกมากมาย 55+ ผลาญเงินไปวันๆ  อิอิ..

หลังอาหารค่ำ.. ได้เวลาสนุกแบบสุดเหวี่ยงแล้วเรา  ต้องพิชิตให้ได้เลย

"สวนสนุกลีอตเต้เวิลด์" (Lotte World)

ว้าว..น่าเล่นทั้งนั้นเลย สูงๆก็มีนะ

-------------------------------------------------------------------------------------

เฮ้อ..วันสุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย รู้สึกว่าเวลา(แห่งความสุข)ผ่านไปเร็วจังเลย..

อื้ม  ก่อนกลับขอถ่ายรูปกับไกด์หน่อยและกัน

คนนี้ชื่อ "Jeffy" (ชาวเกาหลีแท้ๆ) น่ารัก อิอิ..นิสัยดีด้วยน้า..

2 คน ที่ใส่แว่น ข้างหลัง เสื้อขาวใส่แว่นชื่อพี่บอย  (คนไทยค่ะ)

เสื้อดำใส่แว่น ชื่อ "Tommy" คนนี้นิสัยดีค่ะ  ร้องเพลงเพราะมากก.. (คนเกาหลีเหมือนกัน..)

 ***************

ต่อดีกว่า  วันสุดท้าย เที่ยวชมย่านแฟชั่นวัยรุ่น ถนนเมียงดอง "Myuangdong Street"

และ  ตลาด นัมแดมุน "Numdaemun" แหล่งรวมสินค้า แฟชั่นวันรุ่นต่างๆ (อิอิ..ได้มาหลายอย่างเลย  สวยๆทั้งน้าน^^)

เฮ้อ..เวลาแห่งความสุขหมดลงแล้ว

ถึงเวลากลับบ้านแล้วแหละ

" เกาหลีจ๋า..ลาก่อนนะ T_T "

*********************************************************************************

PS.คิดถึงทุกคนจังเลย คิดถึงนะ  พี่บอย.. พี่จู๊ด.. OppaJeffy.. OppaTommy ^^ I Miss U ^^